UÇAN KALP

Bazen en dürüst eserler, sadece var oldukları için, yalnızca tuvalin çözebileceği sezgisel bir ihtiyaca cevap vererek, saf bir dürtüden doğarlar. Bu çalışma, köklerinden kopmanın ve kişisel evrimin psikolojik ve duygusal karmaşıklıklarını ele alıyor.

Bireysel yolculuklarımız sırasında takmayı seçtiğimiz maskelerin metaforlarını; gerçekte kim olduğumuzu çözmeye çalışırken kurduğumuz kalkanları inceliyor. İleriye doğru gitme, geçmişi geride bırakma ve bilinmeyene doğru yürümeye devam etme arzusunun yakıcı ve mutlak dürtüsüyle hareket ederken, bir yolculuğa çıkmadan hemen önce kendi köklerimize bakmayı reddetmenin o çok insani çatışmasını yakalıyor.